Zamknięte
Samo ministerstwo
To działające ministerstwo z kontrolą dostępu. Wycieczek turystycznych do środka nie ma, a sale i gabinety zna się tylko z oficjalnych zdjęć.
Wieżowiec na placu Smoleńskim, od 1953 roku siedziba MSZ. Do środka się nie wejdzie, ale z zewnątrz to jedna z najsurowszych i najbardziej imponujących sióstr.
Z zewnątrz

Wieżowiec MSZ na placu Smoleńskim © Vyacheslav Bukharov, CC BY-SA 4.0

Wieżowiec MSZ na końcu ulicy © Юрий Д.К., CC BY 4.0

Wieżowiec MSZ między drzewami © Юрий Д.К., CC BY 4.0

Szczyt iglicy bez gwiazdy © Юрий Д.К., CC BY 4.0

Radzieckie godło na fasadzie MSZ © Юрий Д.К., CC BY 4.0
Historia

Gmach MSZ między 1959 a 1966 rokiem © Яков Гольдин, CC BY 4.0

Gmach MSZ między 1959 a 1966 rokiem © Fortepan, Nagy Gyula, CC BY-SA 3.0
Wieżowiec zbudowano w latach 1948–1953 dla Ministerstwa Spraw Zagranicznych i Ministerstwa Handlu Zagranicznego. Wybrano Pierścień Ogrodowy przy placu Smoleńskim, gdzie zaczyna się Arbat.
Według znanej historii pierwszy projekt nie miał iglicy i kończył się wieżą z płaskim dachem. Gdy budynek już rósł, Stalin zobaczył projekt i zażądał iglicy jak w innych wieżowcach. Konstrukcja nie utrzymałaby już ciężkiej kamiennej iglicy, więc zrobiono ją lekką, z blachy, i pomalowano na kolor fasady.
© Яков Гольдин, CC BY 4.0Od tamtej pory w budynku mieści się MSZ. W czasach radzieckich na fasadzie umieszczono godło państwowe i wisi tam do dziś.
© Fortepan, Nagy Gyula, CC BY-SA 3.0Budynek jest surowy, niemal bez dodatkowych ozdób. Wieża wznosi się uskokami nad szeroką podstawą, a pionowe żebra fasady sprawiają, że wydaje się wyższa. Nad głównym wejściem wisi duże radzieckie godło.
W odróżnieniu od wszystkich innych wieżowców iglica nie ma gwiazdy. Po tym MSZ rozpoznaje się z daleka.
Ministerstwo zajmuje budynek od 1953 roku, więc turystów się nie wpuszcza. Ale najważniejsze widać z zewnątrz.
Zamknięte
To działające ministerstwo z kontrolą dostępu. Wycieczek turystycznych do środka nie ma, a sale i gabinety zna się tylko z oficjalnych zdjęć.
Nad głównym wejściem, na wysokości około 114 metrów, wisi ogromne radzieckie godło. Nad nim wznosi się iglica z blachy, pusta w środku. W 2017 roku zastąpiono ją nową, kopiującą oryginał.
Po rezerwacji
Budynek zaprojektowało dwóch architektów, a od 1953 roku pracują tu radzieccy, a potem rosyjscy ministrowie spraw zagranicznych.

Architekt
Współautor Pałacu Rad i Biblioteki Lenina. Gmach MSZ zaprojektował razem z Michaiłem Minkusem.

Architekt
Po wojnie pracował nad planami placu Smoleńskiego. Wieżowiec MSZ stał się jego najważniejszym budynkiem.

Minister spraw zagranicznych
Kierował ministerstwem w latach 1957–1985, prawie trzy dekady, i pracował w tym budynku dłużej niż jakikolwiek inny minister.
Wieżowiec często pojawia się w panoramach Moskwy, a w najstarszym filmie pokazano go prosto z budowy sąsiedniej siostry.
Bohaterowie wchodzą na 35. piętro budowanego jeszcze hotelu Ukraina i stamtąd patrzą na świeżo ukończony gmach MSZ.
Projekt nie miał iglicy. Dodano ją na rozkaz Stalina, gdy budynek już rósł. Po śmierci Stalina Gelfreich zaproponował jej usunięcie, ale według opowieści Chruszczow odmówił, nazywając ją pomnikiem głupoty Stalina.
Budynek jest tajny, co podsyca plotki o podziemnych przejściach z ministerstwa do metra, a nawet na Kreml. Publicznych dowodów na to nie ma.
Gdy w 2016 roku miano demontować starą iglicę, prace trzeba było odłożyć. Zamieszkała na niej rodzina sokołów i demontaż zaczęto dopiero, gdy pisklęta podrosły i odleciały.
Budynek stoi na skrzyżowaniu szerokich ulic i łatwo go sfotografować z różnych stron.
Z początku pieszego Arbatu wieżowiec zamyka perspektywę ulicy. Dobre zdjęcie wieczorem, gdy zapalają się latarnie.
Od zielonej strony budynku wieża ładnie wygląda między drzewami. Stąd widać i iglicę, i godło nad wejściem.
Z mostu widać wieżowiec na końcu ulicy Smoleńskiej, z rzeką Moskwą i hotelem Ukraina za plecami.
Wokół Arbatu jest wiele hoteli i mieszkań na każdą kieszeń.

Serce starej Moskwy, 20 minut pieszo od Kremla.

Obok wieżowca, metra i Pierścienia Ogrodowego.

Aleja 10 minut od wieżowca, z kawiarniami, sklepami i metrem w pobliżu.

Za mostem Borodińskim, wygodne dla Aeroexpressu do Wnukowa.
Czas dojścia od wieżowca.





Mapa ładuje się po kliknięciu przycisku. Dzięki temu strona otwiera się szybciej.
Rosja, Moskwa, plac Smoleńsko-Sienny 32/34
3Smolenskajaokoło 3 minut
Linia metra 3 (niebieska).
4Smolenskajaokoło 7 minut
Linia metra 4 (błękitna).
Gmach główny Uniwersytetu Moskiewskiego
2
Hotel Ukraina
3
Budynek na nabrzeżu Kotielniczeskim
5
Budynek na placu Kudrińskim
6
Budynek przy Czerwonej Bramie
7
Hotel Leningradskaja
Nie. To działające ministerstwo i turyści nie są wpuszczani. Budynek widać z zewnątrz z placu Smoleńskiego i z Arbatu.
Iglicę dodano dopiero w trakcie budowy i zrobiono ją lekką, z blachy. Gwiazdy na niej nie umieszczono, więc MSZ jest jedynym z siedmiu wieżowców bez niej.
172 metry z iglicą, 27 pięter.
Metrem do stacji Smolenskaja na linii niebieskiej. Wyjście prowadzi prosto na plac przy wieżowcu.
W latach 1948–1953. Był pierwszym ukończonym z siedmiu wieżowców, a ministerstwo mieści się tu od 1953 roku.
Gdy go zbudowano, miał 28 wind, w tym 18 szybkobieżnych.