بخشی. ورودی مترو به روی همه باز است، اما دفاتر و آپارتمانها نه
بهترین منظره
از میدان کراسنیه وروتا کنار بنای یادبود لرمانتوف
زمان لازم
۲۰ دقیقه با ورودی مترو
معماران
الکسی دوشکین و بوریس مزنتسف
تاریخچه
سنگبنای ساختمان در ۷ سپتامبر ۱۹۴۷ همراه دیگر آسمانخراشها گذاشته شد. بهعنوان ساختمانی اداری و مسکونی طراحی شد، دفاتر در برج و آپارتمانها در بلوکهای جانبی.
دشواری اصلی زمین بود. زیر میدان ماسه روان بود و باید ورودی ایستگاه مترو درست زیر آسمانخراش آینده ساخته میشد. برای کار در چنین خاکی آن را یخ زدند.
مهندسان میدانستند خاک وقتی آب شود ناهموار نشست میکند. پس برج را عمداً با کجی اندکی ساختند. وقتی خاک آب شد، ساختمان درست مطابق محاسبه صاف و تراز ایستاد.
آسمانخراش در ۱۹۵۳ تمام شد. ورودی تازه ایستگاه کراسنیه وروتا درست در پایه ساختمان ساخته شد و هنوز کار میکند.
معماری و اعداد
برج مرکزی پلهپله تا منارهای با ستاره بالا میرود. بلوکهای جانبی کوتاهترند و حیاطی پهن میسازند. ورودی اصلی مترو طاقی با قاب گرانیتی است که در پایه ساختمان نشسته.
138 مارتفاع با مناره
24طبقههای برج مرکزی
1953سال تکمیل
تنها آسمانخراش از هفت آسمانخراش با ورودی متروی فعال در درونش.
درونش چیست و آیا میشود وارد شد
دفاتر و آپارتمانها به روی غریبهها بستهاند، اما یک بخش ساختمان به روی همه باز است.
در بالهای مسکونی مهندسان، کارکنان وزارت راهآهن، پزشکان و آموزگاران ساکن شدند. آپارتمانهای گوشه به وزیران و معاونانشان رسید. سرشناسترین ساکنان.
مستیسلاو کلدیش
رئیس آکادمی علوم اتحاد شوروی
ریاضیدان و مهندس، از دانشمندان پیشرو برنامه فضایی. در یکی از آپارتمانهای پنجاتاقه گوشه زندگی میکرد.
الکسی دوشکین
معمار ساختمان
طراح ایستگاههای مترو مایاکوفسکایا و پلوشچاد رولیوتسی. او و خانوادهاش آپارتمانی در آسمانخراشی که خودش طراحی کرده بود گرفتند.
سرگئی یودین
جراح
یکی از مشهورترین جراحان قرن بیستم و جراح ارشد مؤسسه اسکلیفوسوفسکی. نخستین کس در جهان بود که خون اهداکنندگان درگذشته را تزریق کرد.
بوریس چیرکوف
بازیگر
هنرمند مردمی اتحاد شوروی و ستاره سهگانه «ماکسیم»، از پرطرفدارترین فیلمهای دهه ۱۹۳۰.
آناتولی گولوونیا
فیلمبردار
فیلمهای «مادر» و «طوفان بر فراز آسیا»ی وسوولود پودوفکین را فیلمبرداری کرد که در تاریخ سینمای جهان ماندگار شدند.
آهنگساز میخائیل چولاکی، کارگردان تئاتر لئونید وارپاخوفسکی و تاریخنگار هنر الکسی فیودوروفداویدوف هم اینجا زندگی کردند.
افسانهها و واقعیتها
خانهای که کج ساخته شد
زمین اینجا خیس و ناپایدار است، پس آن را یخ زدند و برج حدود ۱۶ سانتیمتر کج ساخته شد. مهندسان حساب کردند که پس از آب شدن ساختمان نشست میکند و صاف میشود. و چنین شد.
در محل خانه لرمانتوف
آسمانخراش جایی ایستاده که روزگاری خانه ژنرال فون تول بود، جایی که میخائیل لرمانتوف در ۱۸۱۴ زاده شد. نزدیکش کلیسای سه مقدس بود که شاعر در آن غسل تعمید یافت. آن هم ویران شد.
پیکرههای گمشده
طبق طرح قرار بود پیکرهها نما را بیارایند، اما هرگز نصب نشدند. از آن طرح فقط نشان عظیم شوروی به بلندی یکونیم طبقه و پایهای از گرانیت سرخ مانده است.
کجا عکس بگیریم
آسمانخراش روی کمربندی باغهاست، پس بهتر است از میدان و آن سوی خیابان عکس بگیرید.
آیا درست است که آسمانخراش دروازه سرخ کج ساخته شد؟
بله. خاک زیر ساختمان را یخ زدند تا ورودی مترو ساخته شود. مهندسان حساب کردند که پس از آب شدن نشست میکند و از پیش برج را با کجی اندکی ساختند. وقتی خاک آب شد، ساختمان صاف شد.
آیا میشود وارد آسمانخراش دروازه سرخ شد؟
وارد دفاتر و آپارتمانها نمیشود شد. اما ورودی ایستگاه مترو کراسنیه وروتا درست درون ساختمان است و هر کسی میتواند وارد شود.
ساختمان دروازه سرخ چقدر بلند است؟
۱۳۸ متر با مناره و ۲۴ طبقه در برج مرکزی.
چطور به آسمانخراش دروازه سرخ برسم؟
با خط قرمز به ایستگاه مترو کراسنیه وروتا بروید. یکی از خروجیها درست درون ساختمان است.
چرا آسمانخراش دروازه سرخ کج ساخته شد؟
خاک زیر ساختمان را یخ زدند و انتظار میرفت پس از آب شدن نشست کند. پس برج را حدود ۱۶ سانتیمتر کج ساختند و با گذشت زمان صاف شد.
چه کسانی در آسمانخراش دروازه سرخ زندگی میکردند؟
کارکنان وزارت راهآهن، مهندسان، پزشکان و آموزگاران، و نیز رئیس آکادمی علوم مستیسلاو کلدیش، جراح سرگئی یودین و بازیگر بوریس چیرکوف.